In loving memory Elynn

In loving memory Elynn

woensdag 6 juni 2018

Alpe d'huzes 2018

Ook dit jaar zijn we weer in Frankrijk om mee te doen met de Alpe d'huzes om zoveel mogelijk geld op te halen voor KWF zodat hopelijk ooit niemand meer hoeft dood te gaan aan kanker. Voor onze dochter Elynn* is het helaas te laat.

Morgen is het zover dan zullen wij de Alpe d'huez oplopen en fietsen met in ons hart Elynn.
Het blijft spannend en emotioneel en mooi dat Aimée dit jaar ook mee wilde doen.

Jullie kunnen ons nog sponsoren via de link.

https://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/chantalvandenbrink




donderdag 22 februari 2018

Ook zus Aimée (10) doet mee met de Alpe d' Huzes 2018

Veel te weinig kom ik nog op het blog van Elynn. Jammer eigenlijk, want het is wel fijn om over Elynn te schrijven, maar het maakt me ook elke keer erg verdrietig.
Het is over 2 maanden al 3 jaar dat we Elynn moeten missen. Voor ons al zo erg lang geleden. Wat gaat de tijd toch ongelofelijk snel.

Ook dit jaar gaan we weer mee doen met de Alpe d'huzes. Vorig jaar was het erg bijzonder dat Hart van Nederland ons heeft gevolgd. Dit jaar wordt nog specialer, want onze oudste dochter Aimée heeft vorig jaar op de berg al besloten dat ze nu ook een keer mee wilt doen. Dus dit jaar ga ik met Aimée de berg oplopen. Wij zijn super trots op haar en we hopen dat ze veel geld ophaalt voor KWF.

We zouden het super vinden als jullie haar hiermee willen helpen!.
Je kan haar sponsoren via onderstaande link.

https://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/aimeevandenbrink


maandag 5 juni 2017

Alpe d'HuZes 2017

Wij zijn gisteren weer teruggekomen uit Frankrijk waar we met team Robin waren voor de Alpe d'huzes.
Het was een week met een lach en een traan. Het was een week die volledig in het teken stond van Elynn en Robin.
Vorige week is team Robin regelmatig te zien geweest bij hart van Nederland. Super trots op Rob die 3 keer de berg is opgefietst en Erwin en Tim de berg 2 keer zijn opgelopen.  

Het was een super week, die het des te moeilijker maakte om weer naar huis te moeten gaan en "onze" berg en met name bocht 9 weer achter te laten.  

Tot volgend jaar. Aimée heeft namelijk aangegeven volgend jaar ook de berg op te willen lopen voor haar zusje.

http://www.hartvannederland.nl/aanbevolen/2017/team-robin-bereidt-zich-voor-frankrijk/

http://www.hartvannederland.nl/nieuws/2017/team-robin-trotseert-hollandse-berg-tijdens-alpe-dhuzes/









zaterdag 27 mei 2017

Volgende week weer de Alpe d'huzes

Volgende week vindt de twaalfde editie van Alpe d’HuZes plaats. Een sportief evenement waarbij duizenden deelnemers fietsend, hardlopend en wandelend, onder het motto ‘opgeven is geen optie’, op één dag tot maximaal zes keer de legendarische Alpe d’Huez in Frankrijk beklimmen. Daarmee zamelen zij zoveel mogelijk geld in voor de strijd tegen kanker.
Zo ook de gezinnen Kuipers en Van de Brink, zij verloren ruim 2 jaar geleden beiden een kind aan kanker. Robin Kuipers overleed op 12-jarige leeftijd en Elynn van de Brink op 5-jarige leeftijd. Met familie en vrienden bundelen zij hun krachten in Team Robin en zullen de ‘Hollandse berg’ zo vaak mogelijk, wandelend en fietsend, beklimmen en nemen ze Robin en Elynn met zich mee naar de top.
Gisteren was deze reportage bij Hart van Nederland Sbs6, zie link.
http://www.hartvannederland.nl/nieuws/2017/twee-gezinnen-bundelen-krachten-om-alpe-dhuzes-te-overwinnen/
Rob kan nog steeds gesponserd worden. U kunt dit doen via onderstaande link. Elke €uro helpt!
https://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/robvandenbrink


zondag 30 april 2017

Elynn van den Brink 30-04-2015 - 30-04-2017


Als je voor het eerst moeder wordt is dat het allermooiste gevoel van de hele wereld en als je daarna opnieuw gezegend wordt met nog een prachtige dochter dan ben je de gelukkigste vrouw op aarde. Een zusje voor Aimée. Ik was zo ontzettend gelukkig. En dan na 2 jaar stort je wereld in.

Het is niet te bevatten wat er met je gebeurt als je hoort dat je kindje kanker heeft en de prognose somber is. Toch wilde de oncoloog haar een kans gegeven. Een kans op leven. Dat was het begin van een lange, zware periode, maar wel met hoop. Hoop op genezing.

Operaties, narcoses, MRI'S, bloedprikken, prik in PAC, prik in Ommaydrain, sondes, chemokuren, spoedopnames. Onvoorstelbaar wat ons meisje allemaal heeft moeten ondergaan. En wat was ze een kanjer. Ik ben zo ontzettend trots op haar. 

Moeilijk voor ons om te moeten zien wat er allemaal gebeurde met Elynn. Wij konden alleen naar toekijken en er voor haar zijn. De constante angst om haar te verliezen. Voor elke uitslag al dagen buikpijn. Haar medicijnen moeten geven, haar moeten prikken, haar darmen moeten spoelen, haar 5x per dag moeten katheriseren. Inplaats van dat je kindje steeds zelfstandige wordt en zinnelijk wordt moesten wij haar steeds meer verzorgen en werd ze steeds meer afhankelijk van ons.

Na het slechte nieuws werd Elynn verlamd vanaf haar middel. Moeilijk om haar steeds meer te zien inleveren. Elke keer verleg je je grenzen en zie je hoe de kanker haar steeds meer beperkt. Het was vreselijk om dan toch echt het keerpunt te zien. Het besef dat je toch echt je kindje gaat verliezen en dat je haar moet loslaten voor altijd. Bizar dat je totaal geen invloed hebt over je leven hebt en die van je dochter. Moeilijk te beseffen dat ze het gevecht tegen kanker heeft verloren. Zo oneerlijk waarom Elynn dit is overkomen. Gewoon stomme pech was het helaas.

Maar gelukkig hebben we ook zoveel mooie herinneringen nog kunnen maken met haar. Elynn heeft na de diagnose nog 42 maanden geleefd en die tijd met haar had ik niet willen missen.

Ik ben trots dat ik haar mama mocht zijn. En nu is het de dag dat we haar al 2 jaar moeten missen. Een dag die voor altijd op mijn netvlies is gebrand. Een dag alsof het gisteren is gebeurd.

Niet te bevatten hoe snel de tijd gaat en de tijd gewoon doorgaat. Iedereen gaat door met zijn leven en natuurlijk ook wij. Hopelijk hebben we nog een heel leven voor ons en daar kunnen we maar beter het beste van maken. Misschien nu juist wel meer voor 2 ook voor Elynn.

Ik mis Elynn iedere dag. Ik zou haar zo graag nog bij me willen hebben en voor haar zorgen. Ik zou zo graag willen dat Aimée zou opgroeien met haar zusje. Ik zou zo graag nog elke dag foto's van Elynn willen delen en dat iedereen weet dat Elynn geleefd heeft en dat ze niet vergeten wordt. Dat ze nog altijd bij ons gezin hoort!

Lieve Elynn, ik hoop dat er een plek is waar wij elkaar ooit weer gaan ontmoeten. Tot het zover is blijf je levend, in gedachten, symbolen, herinneringen en het noemen van je naam.

Goodbyes are not forever Goodbyes are not the end They simply mean " i'll miss you", untill we meet again.

Verdwenen uit ons dagelijks bestaan maar voor altijd in ons hart!💖

Elynn* 😇    "Jij bent lief" 30-04-2015 - 30-04-2017 Tot ziens onze lieve Elynn.....tot ooit!!!!!
Dikke kus mama, papa en je zus Aimée .