Dankbetuiging

Ook hier een ieder die de afgelopen maanden/ jaren het blog over Elynn las en nog steeds doet, bedankt voor jullie steun, lieve woorden, medeleven en de kaartjes die jullie stuurde naar Elynn en Aimée.

Ik zie dat er dagelijks nog veel mensen het blog bekijken. Fijn om te weten dat Elynn zo geliefd was.

En dan gaat het leven gewoon door

Het zaterdagochtend, de ochtend dat we wakker worden en Elynn niet meer thuis is. Haar bedje is leeg. De afgelopen dagen ging ik na het opstaan direct haar kamertje binnen en ging ik naast haar zitten.

Nu staat er een leeg bed met alleen een rode hoeslaken. Haar kussen en dekbed met Peppa Pig is meegegaan in de kist. We hebben haar daar mooi in toegedekt.
Ik vind het moeilijk om het lege bed te zien staan.

Maar ook beneden is het stil. De bank is leeg. De plek waar Elynn altijd zat is leeg.

Aimée gaat maandags gewoon weer naar school. Daar hebben ze het over Elynn, maar ook over juf Gerda die is overleden. Elynn haar kleuterjuf en die van Aimée.
Voor mij gelijk de confrontatie met de andere ouders en kinderen, maar niemand komt naar me toe.

Als ik thuis kom is het stil. Wat moet ik gaan doen. De afgelopen 42 maanden alleen maar voor Elynn gezorgd. De tv stond altijd aan op Nickjr en Elynn was altijd lekker aan het kletsen of op de ipad aan het spelen en nu is het stil.

Mijn moeder komt dagelijks even langs. Dit is fijn!

Gelukkig zijn de dagen nog gevuld met zaken die ik moet regelen voor Elynn. Zo ben ik toch nog met haar bezig.
De dankbetuigingen ontwerpen en doorgeven. De urn ontwerpen en bestellen.

Zo blij dat ik al wist waar ik de urn wilde bestellen en hoe die er ongeveer uit moest komen te zien. Fijn dat die dan ook snel besteld is. Des de eerder is Elynn ook weer bij ons thuis.

De donatie gedaan aan de kanjerketting. Het geld dat is opgehaald tijdens de crematie en hebben we afgerond is in totaal € 1.100,00.

Afgelopen weekend zijn we weg geweest. Met z'n drieën even in een andere omgeving. Het voelde raar en incompleet. Wat een gemis, maar Elynn was mee. We hebben foto, kaarsjes en knuffel van Peppa Pig meegenomen en een mooi plekje gemaakt.

Na het uitpakken zijn we naar het zwembad gegaan. Rob en Aimée houden van het wildwaterbaan. Ik ga 1x mee, maar het eind van de baan is mij iets te pijnlijk. Ik ga alvast naar het grote bad. Eenmaal daarin komt het besef en de tranen. Wat hield Elynn van zwemmen en van het golfslagbad. De tranen komen, maar ik wil me groot houden. Er valt een balletje voor me en ik krijg spetters in mijn gezicht. Ik zie het balletje met de afbeelding, het is Peppa Pig.
In alles zie ik Elynn. In alles wat ik doe had ze er bij moeten zijn en zie ik haar gezicht en hoe ze ervan zou genieten!
Ik ben blij als Aimée en Rob ook weer in het grote zwembad bij mij zijn dan ben ik niet meer alleen met mijn verdriet.

Ondanks het gemis is het een lekker weekend. Zondags komt mijn broertje, met vriendin en 2 kids gezellig langs. Hun oudste is 7 maanden jonger dan Elynn en is 5 jaar en hun jongste is nu net zo oud als toen Elynn ziek werd 2 jaar en 2 maanden. Met haar mooie haartjes en pijpenkrulletjes zie ik toch ook Elynn in haar.
Het is fijn dat ik nu met haar kan zwemmen, terwijl de andere lekker van de wildwaterbaan afgaan.

Eind van de middag gaan we richting huis.

Thuis is het uitpakken en opruimen. De post bekijken. Bij de post zitten de foto's die gemaakt zijn tijdens de crematie en ook nog van thuis. Prachtige foto's en laten precies zien hoe het was. Het was mooi, precies zoals we wilde en hopelijk vond Elynn het ook mooi en heeft ze kunnen zien hoe geliefd ze was en hoeveel wij als ouders van haar houden en hoeveel we haar gaan missen.

In het blog van het afscheid heb ik 2 filmpjes erbij geplaatst. 1 van het oplaten van de ballonnen en 1 van de diavoorstelling die is getoond tijdens het afscheid.

Het besef is er nog niet helemaal bij mij. Soms zijn er dagen dat ik niet huil. Andere hebben een schuldgevoel als ze lachen of leuke dingen gaan doen en ik af en toe een schuldgevoel dat ik niet huil. Dat ik me groot wil houden. Straks denkt Elynn dat ik haar helemaal niet mis.

Het wordt absoluut steeds moeilijker en ook de laatste dag van haar leven komt steeds terug. Ik heb er steeds meer moeite mee. We hebben gewoon ons kind zien doodgaan.
Woensdag kwam de huisarts langs die er ook bij was. Voor hem was het een bijzonder moment en dat was het natuurlijk ook. Ik ben blij dat we er allemaal waren bij Elynn en dat ze liefdevol van ons heen is gegaan.

In het interview van de Flair zei ik " hoe kan ik mijn dochter loslaten". Ik snap het nog steeds niet dat het zo snel is gebeurd. Ik kon haar niet eens meer "vasthouden". Elynn liet zelf los. Op haar eigen manier en moment. Ik was er nog helemaal niet klaar voor en had haar graag nog langer bij me gehad.

Woensdag was ook de uitzending van Kika en het verhaal van milou was natuurlijk herkenbaar voor ons. Haar moeder vertelde dat ze na 5 weken het besef had van het nooit meer.

Afgelopen donderdag was het alweer 3 weken nadat Elynn overleed. Het besef komt nu toch steeds meer. Beetje voor beetje.

Zo raar dat het leven gewoon voor iedereen doorgaat en ook die van ons. We moeten er het beste van maken ook voor Aimée, maar het zal zeker niet makkelijk zijn.

Afgelopen woensdag moest er bij Aimée een wrat worden aangestipt. Huilen en niet willen meewerken. Ik zei tegen Aimée: "Je zusje deed het niks die gaf gewoon haar vinger". Waarop Aimée antwoorden dat Elynn dapper was en zij niet.
Zo moeilijk om Aimée dan te vergelijken met Elynn.

Tot op het einde heeft Elynn niet gehuild, niet aangegeven dat ze pijn had. Ze onderging alles en accepteerde elke achteruitgang. Wat een bikkel en een kanjer was Elynn. Daar kan ik zelfs wat van leren.
Natuurlijk is Aimée ook dapper en een kanjer. Ze deed het uiteindelijk wel ookal vond ze het heel erg pijn doen.

Aimée slaapt alweer in haar eigen bedje in haar eigen kamer. De laatste maanden lag ze altijd met 1 van ons samen. Gisteren lukte het haar uiteindelijk voor het eerst op haar nieuwe fiets te fietsen. Deze heeft ze al sinds haar verjaardag afgelopen september, maar ze vond de fiets nog te groot. Ze vond het weg fietsen en afstappen nog veel te eng, maar gisteren lukte het haar. Oh wat was ze trots en blij en ik natuurlijk ook. Gelijk wilt ze grote stukken fietsen. Onze kanjer!

Elynn-Olijf

Ik had al heel lang het idee om voor Elynn een olijfboom te planten.

Deze boom is o.a. het symbool  van eeuwig leven en kan meer dan 1.000 jaar oud worden!

Elynn heeft dit helaas verre van gehaald, maar ik vind dat zij zeker "eeuwig" in onze herinneringen zal bestaan! Écht toeval (of moest zo zijn?) dat ik, samen met haar vader, deze boom  (die ik dát moment niet kon weerstaan bij een bezoek aan tuincentrum Overvecht) op haar sterfdag heb geplant.

Wij, Rini en ik, zijn in ieder geval heel blij met deze "Elynn-Olijf" en zullen voortdurend aan haar denken wanneer wij hem zien, jaar in jaar uit. Wij zullen goed voor hem zorgen!

Hierbij een aantal symbolen die aan deze boom worden toegeschreven, welke ik van internet heb geplukt.

Olijfboom bij overlijden  Steeds meer nabestaanden plaatsen op het kerkhof naast de grafsteen een olijfboom als teken van liefde en trouw. Dit geeft een extra dimensie aan de verbondenheid.  Ook zien wij een toenemende trend in het gebruiken van de as van dierbaren - na crematie - in de grond onder een olijfboom.

De olijfboom staat symbool voor vrede, liefde en trouw. De olijf is een oersterke boom.
Elynn was ook oersterk!  Er is geen kind in de wereld geweest die deze ziekte zo lang heeft kunnen overwinnen, maar helaas ten slotte toch moest toegeven.

In de Bijbel kennen we het verhaal van Noach die na de zondvloed eerst twee keer een raaf uitzond om te zien of het land al weer drooggevallen was, maar beide keren kwam het dier terug, omdat er geen plek was om zijn pootjes op neer te zetten. De derde keer stuurde hij er een duif op uit en deze kwam terug met een olijftakje in de bek. De ramp was voorbij: er was weer nieuw leven aan het groeien. Dit is tot in onze dagen een wijdverbreid symbool van vrede en nieuw leven.
Ook voor Elynn is er een nieuw leven begonnen. In welke vorm kan ik niet zeggen, maar één ding is zeker: haar spirituele kracht zal nooit uitgeblust zijn en wordt bewaard bij haar Schepper! De Bijbel spreekt overigens van een "wederopstanding", na Armageddon, waarbij geliefden weer met elkaar worden verenigd. 

Vanwege de symboliek van olijfbomen (vrede, liefde en trouw) leent de olijfboom zich bij uitstek als geschenk bij geboorten, huwelijk of andere gelegenheden.  Ook als aandenken bij overlijden heeft een olijfboom een fantastische betekenis.

Het ga je goed!

Opa Pascal.

Het afscheid van Elynn 8 mei 2015

Dan is toch de dag van het afscheid aangekomen. Wat is de week snel omgegaan.

Wat een zware dag zal dit gaan worden. Allemaal laatste keren met Elynn erbij en haar bij het crematorium moeten achterlaten.

Het was fijn dat de uitvaart pas om 17:00 uur was. Nu hebben we de ochtend rustig aan gedaan.
Ik heb veel bij Elynn gezeten.

Rob en ik waren ontzettend zenuwachtig en zeiden tegen elkaar was de dag maar voorbij. We zagen allebei zo op tegen het afscheid.
Maar ook dit kunnen we samen. We hebben de afgelopen 3 en een half jaar zoveel moeilijke momenten beleeft en ook dat konden we samen aan. Voor Elynn en voor ons zou het een mooi afscheid worden.

Ik hou er niet van om te praten en al helemaal niet over mijn gevoelens. Zeker niet als het te emotioneel wordt en in het openbaar. Ik had mijn woordje tijdens de uitvaart al in februari geschreven. Die nacht ademde Elynn heel raar en ik had het gevoel dat het weleens slechter met haar zou gaan. Ik kon er niet van slapen en heb toen midden in de nacht geschreven over Elynn. Later heb ik de tekst wel iets aangepast, maar niet hard op geoefend.

In de middag kwam de familie en mijn vriendinnen. De fotograaf kwam en de uitvaartverzorger.

Om half 4 moest Elynn naar beneden komen. Eerst haar kistje naar beneden en daarna heeft Rob haar naar beneden gedragen en in het kistje gelegd. Een moeilijk moment voor hem en met knikkende knieën kwam Rob de trap af.

We hebben haar toegedekt in haar eigen Peppa Pig dekbed en met een paar Peppa Pig knuffels, wat tekeningen, chocola van Evi en een foto van ons vier.

Toen was het tijd om de kist te sluiten. De laatste keer dat we Elynn zouden zien. Een laatste glimp en een laatste aanraking. Samen met Aimée en Rob hebben we de knoppen dichtgedraaid.

De rouwauto was inmiddels ook achter gearriveerd en hebben ze de kist in de auto getild. Vanuit achter zijn wij met z'n allen achter de auto naar voren gelopen. Dit vond ik een bijzonder moment.

De laatste keer Elynn bij ons huis, een laatste keer door onze straat en daar gingen we in een stoet richting crematorium Den en Rust.

Het voelde zo onwerkelijk achter Elynn aan te rijden.

Daar aangekomen moesten we heel even wachten. Er werden ballonnen uitgedeeld aan de mensen en toen iedereen klaar stond konden we doorrijden en de auto's parkeren. Daarna werd Elynn uit de auto getild. Ik heb het over Elynn, maar het is natuurlijk de kist met Elynn er in.

Ook wij kregen ballonnen en Aimée en Amber lazen het gedichtje Hallo Ballon voor. Daarna telde Aimée af en werden de ballen losgelaten. Wat deden Aimée en Amber het goed en wat een prachtig gezicht alle ballonnen in de lucht.

Daarna zijn wij achter de kist aangelopen de aula binnen. De deuren werden nog even gesloten zodat we Elynn mooi konden neerzetten met de bloemen en knuffels.
Toen werd het eerste nummer "Zo stil" gestart gezongen door Jim Bakkum en kwamen de rest van de mensen de aula binnen.

Na het welkoms woord en de woorden van de uitvaartverzorger heeft Aimée de kaarsjes bij Elynn aangestoken.

Toen was het moment daar dat ik ging spreken. Samen met Rob en ook even Aimée aan mijn zij om mij te ondersteunen. Het was fijn dat ik dit kon doen voor Elynn. Nooit gedacht dat ik dit zou kunnen, maar voor Elynn deed ik alles en dit hoorde daar zeker bij. Nu kon ik nog over mijn mooie meisje spreken en vertellen tegen iedereen dat we zo trots op haar zijn. Dat Elynn zo dapper,sterk en lief was en dat wij haar zo ontzettend zullen gaan missen.

Hierna kwam het prachtige nummer van Bart Bosch met Ik vind jou zo lief. Ben zo blij dat ik dit nummer gevonden heb en zo toepasselijk voor ons en Elynn.

Na het nummer heeft mijn vriendin Jacqueline gesproken en toen kwam er een diavoorstelling met het nummer van Kim Lian "Dit pakt niemand ons meer af"

De vader van Robin, lotgenootje uit het Amc die afgelopen januari is overleden sprak daarna en de directeur van Elynn haar school.

Het nummer van Marco Borsato en zijn dochter Jada "Samen voor altijd"werd vervolgens gedraaid.

Opa Pascal heeft mooi over Elynn verteld hoe ze was en wat ze deed. Mooi om te horen met een traan en een lach.

Daarna weer het woord aan de uitvaartverzorger en toen iedereen langs de kist liep was er nog de nummers van Jan Smit met "Je naam in de sterren" en het allerlaatste liedje was van Marco Borsato met "Slaap zacht".

Ik ben helemaal niet bijgelovig, maar toen de dienst afgelopen was en iedereen langs liep had ik mijn zonnebril op en de tranen bleven lopen, Tot op een gegeven moment er een knoopje viel op de grond. Rob zag het, Aimée zag het. Het was van mijn drukknoop armband. Er zaten 3 drukknopen met foto op. 1 foto van Aimée en Elynn samen, 1 met de tekst "Jij bent lief"en 1 van Elynn en die van Elynn was gevallen. Was dit toeval of was dit Elynn. We zullen het nooit weten, maar ik vond het mooi en erg toevallig.

En toen was de taak als ons als ouders en zus om afscheid te nemen van Elynn en haar in de aula te moeten achterlaten. Dag lieve Elynn. Wij vinden jou zo lief en wat zullen wij jou zo ontzettend veel missen.
Dag lieverd. Ik hoop dat we ooit weer samen zullen zijn.

Daarna hebben we met iedereen een drankje gedaan en om 19:00 uur moesten we het crematorium verlaten.

Met de opa's en oma's zijn wij met Aimée nog uit eten geweest om de dag af te sluiten samen en konden we terugkijken op een mooi en waardig afscheid en ondanks dat we er tegen op zagen kunnen we er met een goed gevoel op terug kijken.

Hallo Ballon

Hallo Ballon, 

Wil je wat voor ons doen? 

Je moet gaan vliegen, heel erg hoog 

Want er is iemand daarboven die een kusje wilt hebben 

Daar…. Daar achter vlakbij de regenboog

Een kus en een knuffel 

Geef er zoveel als je kan 

Wij kunnen het van hieruit niet geven 

Dus doe jij het alsjeblieft even 

Zeg ook tegen Elynn dat we haar heel erg missen 

Iedere dag en iedere keer 

Dat we ook weleens huilen, want het doet zo zeer 

Zeg Ballon, vertel gelijk ook dat we Elynn niet zullen vergeten 

Dat is iets wat je Elynn echt moet laten weten 

Tot ziens mooie ballon 

Ik wou dat ik zelf naar Elynn toe vliegen kon.

Dit gedicht heeft Aimée samen met haar grote nicht Amber voorgelezen buiten voor de crematie voor alle aanwezige waarna we met z'n allen de ballonnen hebben opgelaten voor Elynn. 

(Dit gedicht ergens gelezen en vond het zo mooi en toepasselijk. Aimée wilde het heel erg graag voorlezen en wat heeft ze het super goed gedaan voor haar lieve zusje)